Auteur : Pieter Aspe
Uitgegeven : Manteau in 1998
 |
| Pentagram satanisme |
In al zijn duivelse boosheid pleegt
Satan zich in vier gestaltes te manifesteren: hij verleidt, hij
misleidt, hij manipuleert en hij bedriegt. De genadeloze en
mysterieuze hoofdfiguur die wij in deze misdaadroman gaan bespreken
is Venex, een bedrieger die er alles voor over heeft om zijn honger
naar macht en geld te stillen. Venex heeft allang gezien dat in ons
tijdsgewricht onderwerpen als satanisme en esoterie op een ruime publieke belangstelling kunnen rekenen. In zijn mercantiele geest is
het plan gerijpt om munt ter slaan uit het naïeve geloof in de
nakende toekomst van de antichrist.
Want draai of keer het als je wilt,
Satanisme is voor de “believers” een godsdienst! En voor wie mij
kent of reeds in deze blogs heeft gelezen, loop ik niet hoog op met
“gelovigen” van allerlei gezindte die te pas en te onpas denken
hun omgeving te moeten missioneren of bekeren. Of verkies je het
satanisme met de kleine s, niets meer of minder dan een actueel
levenspatroon gericht op hedonisme, radicaal egoïsme, het narcisme
ten top gedreven van het zuiver amoreel genieten, zonder in acht
name van de medemens.
Op een dag wordt het lijk van Trui
Andries, de jonge kalligrafe, in een sloot bij een flatgebouw
gevonden. Van In wordt samen met Versavel gelast met het onderzoek.
Verdrinking en zelfmoord is een te
snelle diagnose. Missen is menselijk, evenals voorbarige besluiten,
en na enig onderzoek blijkt het te gaan om vergiftiging, moord dus!
Trui Andries is vergiftigd met een zeldzaam niet opspoorbaar gif, indien in de juiste dosis toegediend.
Het onderzoek leidt naar een satanische
sekte. De leider hiervan, Venex, gebruikt deze sekte als dekmantel
voor een drughandel.
Alsof het onderzoek nog niet genoeg is,
wordt Pieter Van In veronderstelt in opdracht van commissaris Dekee,
een journaliste Saartje Maes te begeleiden. Die zal een reportage
maken over de samenwerking tussen politie en rijkswacht. Maar is Saartje wel voor wie ze zich uitgeeft?
Hannelore Martens, de levensgezellin
van Van In kan elk moment bevallen. Omdat Van In nogal wat optrekt
met Saartje, valt Hannelore ten prooi aan jaloezie.
Op het ogenblik dat Van In bij de
ontknoping is van het onderzoek, moet Hannelore bevallen. Op hetzelde
ogenblik betrapt een verpleegster een man in een andere kamer die
poogt een patiënt te vermoorden. Tijdens zijn vlucht, botst hij
tegen Van In op en wordt herkend als de laborant die bij Trui’s
autopsie het gif had opgemerkt.
Raf Geens, alias Venex, gijzelt Pieter,
Hannelore en Saartje. De kraamafdeling wordt ontruimd door de
Speciale Interventie Eenheid. Hannelore brengt een tweeling zonder
medische assistentie ter wereld. De gijzeling wordt
beëindigd als Raf Geens wordt neergeschoten.
Pakken sigaretten worden gerookt,
liters alcohol op alle mogelijke plaatsen geconsumeerd en minstens
een bak Duvel of twee. De auteur is zeker op dat ogenblik nog niet
overtuigd van het “ongezonde” leven die dit met zich meebrengt,
maar het boek is een product van zijn tijd. In 1998 mocht je zowat
op alle plaatsen nog roken en drinken en stoorde ook niemand zich
daaraan. Stel mij de vraag of dit ook in later werk van de auteur
nog steeds veelvuldig aan bod komt.
Leo
Reacties
Een reactie posten