Doorgaan naar hoofdcontent

Het graf van Alexander

Auteur: Will Adams
Oorspronkelijke titel:The Alexander cypher
Eerste uitgave :2007

Debuutroman van deze auteur over de zoektocht naar het graf van Alexander de Grote in Egypte.

Wat zeker is, Alexander overleed in 323 voor Christus en werd begraven.

Nadien beginnen de raadsel en verhalen. Het meest gekke is dat het graf in Australië zou zijn ontdekt, wat ik onmiddellijk verwijs naar de broodjeaap verhalen. Vermits Alexander overleed in Babylon, wordt er ook beweerd dat hij daar zou zijn begraven. Anderen stellen dan dat hij in Macedonië zelf werd begraven en het boek vertrekt ook vanuit deze stelling dat 5 jaar na zijn dood, het lichaam van Alexander in een indrukwekkende processie naar Egypte werd gebracht om opnieuw te worden begraven in een kristallen of gouden sarcofaag naargelang de bronnen, in een uitgestrekt mausoleum volgepakt met goudschatten en kunstvoorwerpen, in de stad naar hem genoemd Alexandrië. Dit mausoleum werd beschouwd als een wereldwonder, Romeinse machthebbers onder wie Julius Caesar en de keizers Augustus en Caracalla, zouden pelgrimstochten er naar toe ondrnomen hebben. Door de opeenvolging van aardbevingen, overstromingen, branden en oorlogen, raakte Alexandrië in verval en de tombe verloren. Ondanks talloze opgravingen is het graf van Alexander nooit teruggevonden. En hier begint het boek, een fictieroman !

Tijdens de bouw van een hotel in Alexandrië wordt een tombe ontdekt uit de tijd van Alexander . Daniel Knox is een integere jonge onderwaterarcheoloog, gedreven door een wetenschappelijke nieuwsgierigheid. Hij raakt betrokken bij de opgravingen. Maar er krijgen ook anderen lucht van de vondst, en deze hebben minder fraaie motieven: hebzucht en macht. Een rijke Macedoniër wil het lichaam van de grootste Macedonische koning aller tijden terug naar zijn land, en schroomt nergens voor. Daniel heeft in het verleden al eerder te maken gehad met corrupte mensen, en bindt de strijd aan, terwijl hij ondertussen ook nog achterna wordt gezeten door een levensgevaarlijke scheepsmagnaat. Een spannend, met vaart geschreven boek, waarin heel wat wetenswaardigheden over de klassieke oudheid zijn verwerkt, maar ook de hedendaagse bureaucratie rond archeologie, schatzoekers en de macht van smeergeld.

Leo.

Reacties

Populaire posts van deze blog

De ontvoering van Proserpina.

Enkel voor dit beeld van Gian Lorenzo Bernini (1598-1680) zou ik naar Rome gaan. Iedereen heeft wel zo'n beeldhouwwerk welk hij graag op zijn kast zou hebben of in zijn living staan. Sommigen zullen kiezen voor de David, Mozes of de Pietà (Michelangelo), anderen voor werk van Rodin of Meunier, enkelingen houden het bij Begga D'Haese. Ik dus niet. Proserpina is de Romeinse Persephone. Ik kan er uren naar kijken, de gaafheid van de sculptuur, de kleur van het marmer, de vingerafdrukken van de ontvoerder in de dijen van het ontvoerde meisje (ja, meisje, eerder een jonge dame naar de vormen te oordelen), de radeloosheid in de blik van Proserpina. Maak van een volgend bezoek aan Rome zeker eens het voornemen om Proserpina met een bezoek te vereren in de Galleria Borghese, waar nog veel anders schoons staat. En niet vergeten om je tickets op voorhand online te bestellen of je komt er niet in ! Persephone (Grieks: Περσεφονεια, Persefoneia) is in de Griekse mythologie ...

De duivelsbijbel

Auteur Richard Dübell Originele titel : Die Teufelsbibel Eerste uitgave : 2007 Jullie hebben op het volgende boek echt moeten wachten. Reden : het volume van het boek, anders wat minder tijd gehad. Een kanjer van 559 bladzijden is niet zo handig om in bed te lezen en daar raak je al van vermoeid om het vast te houden en daarbij komt dan nog de "vaak". Om even te situeren ! 'De Duivelsbijbel' geldt als het grootste geschrift ter wereld, 112 bij 92 centimeter. Het is geschreven op 640 pagina’s perkament. Het boek weegt maar liefst 75 kilo. Alles bij elkaar goed voor een bijnaam: 'Codex Gigas'. Het boek heeft een houten kaft. In totaal zijn 624 pagina's van de oorspronkelijke 640 pagina's goed bewaard gebleven. De pagina's zijn verdeeld over 320 vellen gemaakt van koeienleer - volgens andere bronnen ezelsleer - van 160 verschillende dieren. In de Codex zijn veel gekleurde afbeeldingen opgenomen. Acht van deze 320 vellen met daarop 16 pagina's ...

Tijdsmeting en kalender

De laatste tijd had ik het gevoel dat ik meer wou weten over tijdsmeting in de Oudheid, en voornamelijk in het Oude Rome. Men viert op 21 april, niet zo maar niets voor niets dit jaar de 2762e verjaardag van Rome en SPQR nodigde die dag in het Klein Begijnhof te Leuven dan ook zijn leden uit om getuige te zijn van de jaarlijkse Romulus prijs, welke dit jaar te beurt viel aan Guido Cuyt (voor zijn jarenlange inzet als voorzitter van de AVRA, de Antwerpse Vereniging voor Romeinse Archeologie) en een stevige drink en hapjes. Ik had dit gevoel ook enkele dagen voordien in het Museo Nazionale Romano (Palazzo Massimo alle Terme) bij een Fasti (vorm van kalender), en herinnerde mij toen ook de reeks ROME, een BBC reeks die ook op Canvas was te zien, waar de lezer van de “acta diurna” (oorsprong van het woord journaal of dagelijkse berichten) voor een kalender stond, gelijkaardig aan deze in het Palazzo Massimo alle Terme. Dus historici en classici, nu de moment om te reageren op deze post. D...