Doorgaan naar hoofdcontent

De kat die de bank beroofde.

Auteur: Lilian Jackson Braun
Oorspronkelijke titel : The cat who robbed a bank
Eerste uitgave : 1999


In de bib trof ik een boekenreeks aan waarvan de titel begint met “De kat die...”. Na wat opspeurwerk blijkt dat in “De kat die...” boeken het wedervaren van de 50-jarige Merlin James Qwilleran (Qwill voor vrienden) en zijn twee Siamese katten KoKo (kort voor Kao K'o-Kung) en Yum Yum wordt verhaald.

Qwill is/was een krantenverslaggever/misdaadjournalist. Doordat Qwill erfgenaam wordt van het Klingenschoen fortuin, moet hij verhuizen naar een kleine stad Pickax in Moose County "600 mijlen ten noorden van alles” en “de stad daar beneden” blijkt Chicago te zijn. Mijn eerste gedachte ging naar iets in de staat Wisconsin en als je deze gegevens even googelt “Pickax, Moose County” en je doet een gok, dan blijkt gauw dat ik niet de enige lezer was die zich vragen stelt; er is blijkbaar een gans forum die zich bezighoudt met deze niet-existentiële vraag, tot het tekenen van wegenkaarten toe over onbestaande gebieden.
Als er een moord wordt gepleegd zorgen de katten - met aanwijzingen op hun eigen manier - voor de opheldering.

Dit boek :

In Pickax wordt een vernieuwd hotel, de Mackintosch Inn, geopend. De inwoners zijn verrukt, het oude verwoeste Pickax Hotel is geheel verbouwd en van een nieuw jasje voorzien. Er staan gloednieuwe meubels, er is een nieuwe chef en het hotel heeft zelfs, zoals reeds gezegd een andere naam! Wat is er nu spannender dan dit alles?

Qwilleran raakt bevriend met de nieuwe manager, Barry Morghan. Hierdoor kan hij de aldaar gehouden theeparty van juwelenhandelaar Delacamp bijwonen. Er worden ontzettend dure sieraden verhandeld en men kan alleen contant betalen.
Als Delacamp vervolgens in zijn hotelkamer wordt vermoord en het geld, de juwelen, Delacamps assistente en een jonge medewerker van het hotel spoorloos verdwijnen, is de interesse van Qwilleran gewekt. Wie kan dat op zijn geweten hebben? Zou het wellicht de receptionist geweest kunnen zijn? Naast de waarheid omtrent de moord ontdekt hij tevens schokkende details over zijn eigen afkomst.

Qwilleran en zijn speurende Siamezen zijn tot alles bereid om de schuldige te vinden en zo de rust in het stadje terug te laten keren. Maar eerst zullen ze korte metten moeten maken met een spaarpot, een poging tot bankroof... en nog wat andere katachtige eigenaardigheden.
Niet slecht, subtiel geschreven, niet met alomtegenwoordige politieagenten en detectives. Ik denk dat ik in de bibliotheek ga speuren om nog een paar andere verhalen op te snorren.
Leo

Reacties

Populaire posts van deze blog

De ontvoering van Proserpina.

Enkel voor dit beeld van Gian Lorenzo Bernini (1598-1680) zou ik naar Rome gaan. Iedereen heeft wel zo'n beeldhouwwerk welk hij graag op zijn kast zou hebben of in zijn living staan. Sommigen zullen kiezen voor de David, Mozes of de Pietà (Michelangelo), anderen voor werk van Rodin of Meunier, enkelingen houden het bij Begga D'Haese. Ik dus niet. Proserpina is de Romeinse Persephone. Ik kan er uren naar kijken, de gaafheid van de sculptuur, de kleur van het marmer, de vingerafdrukken van de ontvoerder in de dijen van het ontvoerde meisje (ja, meisje, eerder een jonge dame naar de vormen te oordelen), de radeloosheid in de blik van Proserpina. Maak van een volgend bezoek aan Rome zeker eens het voornemen om Proserpina met een bezoek te vereren in de Galleria Borghese, waar nog veel anders schoons staat. En niet vergeten om je tickets op voorhand online te bestellen of je komt er niet in ! Persephone (Grieks: Περσεφονεια, Persefoneia) is in de Griekse mythologie

Het geheim van Montségur

Auteur: Sophy Burnham, Oorspronkelijke titel : The Treasure of Montségur Eerste uitgave : 2003 Het verhaal speelt zich ergens af tussen 1209, wanneer de stad Beziers in de as wordt gelegd en 1243 waneer het beleg van Montségur plaats vindt. De auteur vertelt deze zoveelste dwaze godsdienstvervolging via de romanfiguur Jeanne, een meisje van 2 à 4 jaar die rond het verwoeste Béziers rondloopt in een bebloed kleedje. Zij wordt opgenomen door vrouwe Esclarmonde die haar als een dochter opvoedt, volgens de levenswijze der katharen. Op haar dertiende begaat zij een “wandaad” en wordt ze naar Montségur gestuurd, waar ze strenger onderricht krijgt. Ondertussen maakt de Inquisitie jacht op de katharen, met totale uitroeiing als doel. Jeanne raakt betrokken bij het verzet en strijdt voor vrijheid, samen met haar grote liefde William, de echtgenoot van haar beste vriendin. In 1243 belegeren de Fransen het fort Montségur waar de elite van de kathaarse kerk samen met een garnizoen nog gedurende t

Tijdsmeting en kalender

De laatste tijd had ik het gevoel dat ik meer wou weten over tijdsmeting in de Oudheid, en voornamelijk in het Oude Rome. Men viert op 21 april, niet zo maar niets voor niets dit jaar de 2762e verjaardag van Rome en SPQR nodigde die dag in het Klein Begijnhof te Leuven dan ook zijn leden uit om getuige te zijn van de jaarlijkse Romulus prijs, welke dit jaar te beurt viel aan Guido Cuyt (voor zijn jarenlange inzet als voorzitter van de AVRA, de Antwerpse Vereniging voor Romeinse Archeologie) en een stevige drink en hapjes. Ik had dit gevoel ook enkele dagen voordien in het Museo Nazionale Romano (Palazzo Massimo alle Terme) bij een Fasti (vorm van kalender), en herinnerde mij toen ook de reeks ROME, een BBC reeks die ook op Canvas was te zien, waar de lezer van de “acta diurna” (oorsprong van het woord journaal of dagelijkse berichten) voor een kalender stond, gelijkaardig aan deze in het Palazzo Massimo alle Terme. Dus historici en classici, nu de moment om te reageren op deze post. D